Παιδί μου,έπεσα κι έλιωσα μαζί με το χιόνι τη μέρα που φοβήθηκα ξανά πως ίσως σε χάσω.

Δεν ήταν εφιάλτης παρά μόνο μια λέξη σου,μια μικρή αφορμή για να ξαναθυμηθώ τον εφιάλτη.Για να ξαναμετρηθώ με το φόβο. Είσαι τώρα καλά. Καλή και η ζωή μου.

Η καλύτερη δυνατή για μια μάνα πάνω στον πλανήτη που βλέπει το παιδί της ζωντανό με όλη τη ζωή μπροστά του,δική του την ευκαιρία να ζήσει αυτό το μοναδικό πέρασμα πάνω στη γη.

Όχι ,δε με νοιάζει αν θα πεινάσεις,αν θα κρυώσεις,αν θα πονέσεις ,αν θα απορριφθείς.

Να ζήσεις να τα γευτείς όλα αυτά! Να αγωνιστείς και να πέσεις.Να ξανασταθείς στα πόδια σου σε όποια πλευρά του πλανήτη σε στείλει ο κόσμος.Να τον ξεζουμίσεις και να ξεζουμιστείς.Να κλάψεις για να ζεστάνεις το πρόσωπό σου και να γελάσεις ξανά από ικανοποίηση.Να είσαι άνθρωπος μωρό μου κι όχι ο τέλειος των παραμυθιών.Να υπάρξεις πρότυπο ή δαχτυλοδεικτούμενος, μόνο μη βλάψεις τον εαυτό σου και τους άλλους.

Να ζήσεις μωρό μου! 

Γι'αυτό λίγο φοβήθηκα πάλι σήμερα. Μα δεν είμαι γιατρός. Δεν έχω πτυχίο. Εκείνοι είπαν "η μπόρα πέρασε".

Ετσι κι εγώ κρατάω μακριά την ομπρέλα και βγάζω κάθε φόβο μου στον ήλιο της αισιοδοξίας,σε όλες τις εποχές που περνούν από τη ζωή μας.

Τολμώ και σήμερα να αναμετρηθώ με εμένα κι όλες τις εναντίον μας πιθανότητες.

Κάθε μέρα που μας δωρίζεται απλόχερα την κάνω βραχιόλι στο χεράκι σου,αυτό το  μικρό που γίνεται χάδι τεράστιο όταν με αγκαλιάζεις κι έχω έτσι όλους τους θυσαυρούς του κόσμου για μια πλουσιοπάροχη ζωή,μετρώντας τα βραχιολάκια στα χέρια σου.

Αχ!

Αχ δυνατό!

Τί ωραία μέρα ξημέρωσε!

Κι ας φοβήθηκα λίγο..

Π.Ζ.Β.

Our website is protected by DMC Firewall!